10 بهمن
شبها از پنجره اتاقم ميتوانم افق تهران را نظاره كنم؛ بينهايت چراغ كه سوسو ميكند. گمان ميكنم همه كساني كه دوستشان دارم و برايم عزيزند، ميتواند زير نور تك تك اين چراغها باشند. به همين خاطر پيمانه پرشراب را دست ميگيرم و پشت پنجره اتاقم مينوشم به سلامتي همه رفقايم كه دوستشان دارم.
|
| ............................................................................................................................................................................. |
| بازدید امروز : | 177 |
| بازدید دیروز : | 66 |
| کل بازدید ها : | 88222 |
استفاده از مطالب و عكسهاي اين وبلاگ با ذكر منبع آزاد است.
