29 آذر
فرض كنيد جاي احمدينژاد در كنار اين زنان آقاي خاتمي در زمان رياست جمهورياش بود! چه بر سرش ميآوردند؟ خاتمي زماني كه بعد از هشت سال رياست جمهوري را به احمدينژاد واگذار كرد، در يك كنفرانس در ايتاليا با خانمي دست داد و ديديم كيهانيان چه بر سرش آوردند. و حال ميبينيم كه رئيس جمهوري محبوب و مورد تائيد رهبري با چه لبخند و علاقهاي كنار اين زن بيحجاب ايستاده است و عكس ميگيرد؛ آن هم عكس يادگاري در صحن سازمان ملل.
ابتدا خيلي تلاش كردم عدم صحت و درستي اين عكس را پيدا كنم كه از اين دست كلكها در دنياي مجازي زياد ميزنند، اما هر چه جستجو كردم گافي در عكس نديدم و مطمئن شدم كه عكس واقعي است. البته چون عكس برايم ايميل شده متاسفانه منبع آن را نميدانم وگرنه در پي عكس ميآوردم ولي به هر حال اين عكس نشان دهنده آن است كه با رهبري باش، مخلص آقا باش، هر چه ميخواهي باش. باري، يك اتفاق خيلي خوب از دل دولت احمدينژاد بيرون افتاده است كه در دول گذشه امكانش وجود نداشت و آن اينكه بسياري از تابوهايي كه از دهه شصت در حكومت ايران شكل گرفت، در دولت نهم شكسته شده است؛ از جمله چراغهاي چشمكي كه اين دولت دارد براي غرب ميزند. به راستي كداميك از آقايان رفسنجاني و خاتمي توان و جرئت فرستادن پيام تبريك براي رئيس جمهور منتخب مردم امريكا را داشتند كه احمدينژاد چنين كرد؟ به گمانم از دل دولت احمدينژاد حركتهايي دارد اتفاق ميافتد كه بايد مثبتشان دانست و نهايت استفاده را برد؛ هر چقدر كه كوچك و ناچيز باشد. به حتم در آينده اگر آقاي خاتمي و يا به طور كل اصلاح طلبان قدرت قوه مجريه را در دست بگيرند بسترهايي كه براي گفتوگو با غرب در دولت احمدينژاد ايجاد شده است، فرصت خوبي خواهد شد براي برقراري ارتباط دوستانه و سازنده با غربيها و از انزوا خارج كرد مردم ايران را؛ همان طور كه در دو دوره دولت آقاي خاتمي تا حدودي اتفاق افتاد با همه موانع جدي كه بر سر راه دولت اصلاحات وجود داشت. هر ايراني كه اين عكس را ميبيند، قطعا احساس رضايت خواهد كرد و البته برداشتها متفاوت است و عدهاي ممكن است آن را تظاهر دولت نهم بنامند، اما بر اين اعتقادم كه با صبر و شكيبايي و استفاده از فرصتها ميتوان حتي از دل يك ديكتاتوري تمام عيار، شكوفههاي دموكراسي ايجاد كرد كه با شخم زدن و زير و رو كردن يك شبه زمين حاصل نخواهد شد؛ همان طور كه در بهمن ماه سال 57 ديديم.
